En op 7 december komt de enige Nederlander die het aandurfde naar Helmond
Er zijn hardloopwedstrijden. Er zijn ultramarathons. En dan is er de Barkley Marathons — een race zo onvoorstelbaar zwaar, dat hij in geen enkel schema, geen enkele logica en zeker geen regulier sportverslag past.
Er zijn maar een paar dingen zeker aan de Barkley: je start ergens diep in het woud van Tennessee, je krijgt geen GPS, geen uitgezette route, geen supporters en eigenlijk ook geen echte finishlijn. Alleen een kaart, een kompas, een stapel boeken in het bos — en de opdracht om vijf ronden van elk zo’n 32 kilometer af te leggen binnen een totale tijdslimiet van 60 uur. Klinkt doenbaar? Wacht maar tot je hoort dat je tijdens die tocht meer dan 18.000 hoogtemeters maakt — dat is zo’n beetje twee keer de Mount Everest op en af.
En alsof dat nog niet genoeg is: je doet het op steil terrein, door dichte begroeiing, vaak ‘s nachts, met alleen je hoofdlamp. De meeste deelnemers halen niet eens de helft. Sommige jaren haalt niemand de finish. Sinds de eerste editie in 1986 zijn er wereldwijd slechts 17 mensen die hem ooit helemaal hebben uitgelopen.
De Barkley is geen wedstrijd. Het is een mentale, fysieke én existentiële beproeving. En dat maakt het verhaal van Michiel Panhuijzen zo bijzonder.
De Nederlandse verbinding met een Amerikaanse nachtmerrie
Al jaren ben ik gefascineerd door de Barkley. Niet alleen omdat het zo extreem is, maar vooral door de vraag die blijft knagen: waarom zou iemand dit willen doen? Wat drijft een mens om vrijwillig de hel binnen te stappen, zonder enige garantie dat je er aan de andere kant weer uitkomt?
Jarenlang zocht ik naar iemand die het had meegemaakt. Iemand die écht had gestaan in de eenzaamheid van die bossen. Tot ik — heel onverwacht — op een verjaardagsfeestje naast iemand kwam te zitten. Zijn naam: Michiel Panhuijzen. En toen hij vertelde dat hij niet één, maar meerdere keren had deelgenomen aan de Barkley Marathons, wist ik meteen: dit verhaal moet verteld worden.
De Elfstedentocht als vergelijking? Niet eens dichtbij.
Om je een idee te geven van de zwaarte van de Barkley, maken we graag een vergelijking met iets wat wij Nederlanders wél kennen: de Elfstedentocht.
De Tocht der Tochten is 200 kilometer lang, wordt onder barre omstandigheden gereden, en staat in het collectieve geheugen gegrift als een heroïsche prestatie. Toppers als Henk Angenent reden hem in net geen 7 uur, recreanten doen er 12 tot 16 uur over. En dan heb je het over één tocht.
De Barkley daarentegen duurt maximaal 60 uur, verspreid over vijf loodzware rondes. Geen vlak ijs, maar steile hellingen. Geen koek en zopie, maar zelf meegebrachte repen en mentale hallucinaties. Vergelijk je het puur qua inspanning, dan zou je de Elfstedentocht minstens zes keer achter elkaar moeten schaatsen — zonder slaap, in het donker, in de bergen — om een beetje in de buurt te komen van wat de Barkley vergt.
Lezing & live-interview – 7 december in de Cacaofabriek, Helmond
En het mooie is: jij kunt erbij zijn. Want op zondag 7 december, om 14:00 uur, verwelkomt de Cacaofabriek in Helmond een man die deze mythische tocht daadwerkelijk heeft aangedurfd.
In een live-interview duiken we met Michiel Panhuysen in de wereld van de Barkley Marathons. Wat beweegt iemand om aan zo’n beproeving te beginnen? Wat gebeurt er met je lichaam en geest als je dagenlang in niemandsland loopt, zonder slaap, zonder steun, en zonder duidelijk einde in zicht? Wat kom je tegen, onderweg — en in jezelf?
Het wordt geen sportlezing in de traditionele zin. Dit gaat over grenzen — fysieke, mentale, morele. Over falen en doorgaan. Over verdwalen en toch de weg terugvinden.
Het wordt rauw, eerlijk, inspirerend en vol verhalen die je nergens anders hoort.
Praktische informatie
Datum: Zondag 7 december 2025
Tijd: 14:00 uur- Locatie: Cacaofabriek, Helmond
Toegang: koop hier je ticket
Waarom je dit niet wilt missen
Als je houdt van sport, avontuur, persoonlijke verhalen en de rauwe randjes van het leven — dan is dit een middag die je bij zal blijven.
Niet vaak krijg je de kans om iemand te spreken die zichzelf volledig heeft opgeblazen en weer opgebouwd, midden in de wildernis.
Of je nu zelf loper bent, avonturier, denker of gewoon nieuwsgierig naar wat mensen tot het uiterste drijft — dit verhaal gaat over ons allemaal.
Kom luisteren. Kom vragen stellen. Kom verdwalen in een verhaal dat je niet loslaat.
Op 7 december in Helmond. Met Michiel Panhuijzen. En met de Barkley.
Met vriendelijke groet,
Dr. Erik Matser, klinisch neuropsycholoog